The Lord of the Rings Live The Two Towers: de recensie
The Lord of the Rings Live – The Two Towers
Concertgebouw de Doelen, Rotterdam, 10 juni 2012
Na vorig jaar waren de verwachtingen rondom het tweede deel van The Lord of the Rings Live hooggespannen. De zaal is voor een groot deel gevuld met publiek dat vorig jaar ook aanwezig was, dat misschien zelfs direct na afloop van The Fellowship of the Ring kaartjes kocht voor dit optreden. Bij binnenkomst in de zaal zit het Rotterdams Philharmonisch Orkest al klaar. Links en rechts van het toneel zitten op de tribunes de koren die ook deelnemen aan deze productie. Links het Groot Omroepkoor, rechts een selectie jonge zangers van Vocaal Talent Nederland. Het enorme scherm waarop de film straks vertoond zal worden is nog zwart.
Het zaallicht wordt gedimd, dirigent Ludwig Wicki betreedt het podium (gevolgd door applaus) en meteen vallen we middenin het verhaal. Terug naar waar we een jaar geleden gebleven waren – of zelfs een stukje eerder – het gevecht van Gandalf met de Balrog in Moria. The Two Towers is het tweede deel van de Lord of the Rings trilogie. In deze film zien we het vervolg van de tocht van Frodo en Sam naar de Zwarte Poort van Mordor, waarbij Gollum hun gids wordt. De overige reisgenoten voegen zich bij koning Théoden van Rohan die zijn bevolking onderbrengt in Helmsdiepte wanneer ze wordt aangevallen door het leger van Saruman. Daarnaast belanden Merijn en Pepijn per toeval in Fangorn bij de Enten en sporen hen aan om deel te nemen aan de strijd om Midden-aarde.
Vorig jaar schreven we al: ”Dit was geen veredelde bioscoopvertoning maar een spektakel van een heel andere orde.” Ook dit jaar maakt deze productie dit meer dan waar. The Two Towers is een meer duistere film dan The Fellowship of the Ring, omdat het kwaad steeds verder in Midden-aarde doordringt. Dit is ook terug te horen in de muziek. Zoals percussionist Ronald Ent al aangaf kun je aan het extra slagwerk al merken dat er veel gevochten wordt in dit deel. Dit maakt de muziek misschien nog sterker fysiek waarneembaar dan vorig jaar. Tegenover al dit geweld staan natuurlijk de moed van het Reisgenootschap en de hoop die ze koestert voor de toekomst van Midden-aarde.
Wat opvallend is, is dat deze productie andere momenten in de film duidelijker naar voren brengt, met name momenten waarin niet gesproken wordt. De muziek geeft in deze stukken betekenis aan de beelden. Dit gebeurt bijvoorbeeld wanneer Sarumans macht over Théoden doorbroken wordt door Gandalf. Wat ook bijzonder is aan de film bijwonen met live muziek is dat de afwezigheid van muziek zichtbaar is, wanneer het orkest stopt met spelen. De stilte wordt hierdoor nog meer voelbaar en krijgt een eigen rol. Een prachtig stil moment in de film valt voor de Slag van de Hoornburg, terwijl de soldaten van Rohan toekijken vanaf de muren hoe het leger van Saruman zich voor hen opstelt. Ook op het moment dat Frodo onder invloed van de macht van de Ring Sam aanvalt en dreigt hem neer te steken horen we alleen zijn adem, Sams stem en een drukkende, pijnlijke stilte.
Net als vorig jaar overstemt de muziek soms het geluid van de film, maar hier staat tegenover dat deze productie een totaal nieuwe beleving van de film oplevert. Alleen de uitvoering van de aftiteling door sopraan Kaitlyn Lusk was minder mooi dan vorig jaar. Haar warme stem paste toen prachtig bij het nummer ‘May it be’, maar mist iets vileins voor ‘Gollum’s Song’. Het zegt iets over de kwaliteit van de productie dat punten van kritiek over zulke details gaan. De voorstelling eindigde wederom met een staande ovatie van het publiek en een rij bij de kassa om kaartjes voor Lord of the Rings Live: The Return of the King te bemachtigen. (Wederom te zien in De Doelen, op 19 en 20 april 2013). The Lord of the Rings Live is een indrukwekkende, adembenemende productie die DeHobbit.net van harte aanbeveelt.
The Lord of the Rings Live: The Two Towers is morgenavond (maandag 11 juni, 19:00u) nog te zien.
Dank voor een mooi verslag.