De Silmarillion

De Silmarillion is een boek samengesteld op basis van teksten van J.R.R. Tolkien. Het werd in 1977, vier jaar na zijn dood, gecompileerd en uitgegeven door zijn zoon Christopher Tolkien. De titel refereert aan een drietal juwelen, de Silmarillen, vervaardigd door de elf Fëanor.

In dit boek wordt onder andere het ontstaan van Midden-aarde beschreven, en hoe het Kwaad in de wereld komt. Het tijdsbestek beslaat de eerste drie era’s van de wereld en de schepping die eraan vooraf ging. Eigenlijk is de Silmarillion niet één boek, maar een compilatie van meerdere boeken: Ainulindalë (het scheppingsverhaal), Valaquenta, Quenta Silmarillion, Akallabêth (de Val van Númenor) en Over de Ringen van Macht en de Derde Era.

Gedurende zijn hele leven, sinds zijn tijd in de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog, heeft Tolkien aan de verhalen van de Silmarillion gewerkt. Hij slaagde er echter niet in om deze samen te voegen tot één boekwerk. Na zijn dood bleef er een gigantische hoeveelheid aan geschriften over die dreigden ongepubliceerd te blijven. Dankzij Christopher Tolkien werd de epische vertelling over het ontstaan van Midden-aarde en de strijd van de Elfen en Mensen in de eerste era alsnog openbaar voor het lezerspubliek van J.R.R. Tolkien.

De Silmarillion werd voor het eerst uitgegeven 1977 door George Allen & Unwin.

De eerste Nederlandse druk verscheen in 1978 en werd uitgegeven door Het Spectrum in een vertaling door Max Schuchart.

Uitgebreide samenvatting via Wikipedia (NL) of Wikipedia (EN)